رنج گرانم را به صحرا میدهم صحرا نمیگیرد
اشک روانم را به دریا میدهم، دریا نمیگیرد
ای تو پرستار شبان تلخ بیماری، بیمارم
عشقت چرا نبض پریشانم حیاتم را نمیگیرد؟
عشقت چرا نبض پریشانم حیاتم را نمیگیرد؟
اینک این من سر به سودای پریشانی نهاده
داغ عشقت را نشان کرده به پیشانی نهاده
داغ عشقت را نشان کرده به پیشانی نهاده
اینک این من سر به سودای پریشانی نهاده
داغ عشقت را نشان کرده به پیشانی نهاده
داغ عشقت را نشان کرده به پیشانی نهاده
معشوق من، بعد از تو جایت همچنان خالیست
خالیست جایت در دلم تا جاودان خالیست
جز تو برای عشق کسی کاری نخواهد کرد
وقتی نباشی شهر از عاشقان خالیست
بهترینی❤️