هیچ اصراری ندارم خواستی دیگر نمان
من به بیماری عشقت کردهام عادت چنان
که تمام روز تا شب بیقراری میکنم
شب که شد تا روشنی شب زندهداری میکنم
خوبِ من خوبی نکردی با منِ دلباخته
با کسی که از تو با بیرحمیات بت ساخته
اشک من آرامتر، پیراهنم را تر نکن
بیقرارم حال و روزم را از این بدتر نکن
در نبودت با تو بودن را تصور میکنم
جای خالیِ تو را با گریهها پُر میکنم
هنوز نظری ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.