فصل آخر قصه ی ما
نه کلامی نه یک حرف
توی خونه چیزی نیست جز
گناه تو نگاه من
میده لب هات بوی دود
چشات میخواد که نفهمم
خوب نگاه کن ساعت جفته
آرزو کن که ببخشم
ندارم دیگه قدرت بخشش
تو بودی توی خواب های بدم
حالا من موندم با زخمی که ازت یادگار دارم
عشقمون حروم شد
قصمون تمومه
بزار از ما همین شعر بمونه
هنوز نظری ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.