من همونم
من همونم که تو آسمونشم
ستاره هاش سو ندارن
خورشید و ماه نور ندارن
اخترکاش رو ندارن
من همونم که به عشقت
قوی سیاه خونه دلم
تبعید و زندونه دلم
زار و پریشونه دلم
چشمای من خشک شد به در
گناهی ندارم ولی سهمم اینه
خواب و قراری ندارم
چشمای من دریا شدن
اما کسی نمیبینه
گاهی به عشق تبعیدت میکنند
ببین گاهی به جرم عشق تبعیییدت میکنند
همش دودو اشکو اه، گریه های زیر دوش
زل میزنم به یه وری هی میخورم حرص و جوش
این همه احد بستیم ، کردی همرو که توش
این جناقو شکستی ، منو کردی فراموش
تف به معرفتتون، تف به همه قولا
وقتی همه خوب سلامتی من بنوش
هی جلو چشممه،وای، اشکای مادرم
منو تنها گذاشت رفت،بنده خدا پدرم
یه افسانه تلخم که کرم زده باورم
دفن شده روحم توی سحراهای زخم و تاولم
مگه چی ازت خواستم ؟ جز که بگی اسممو
که نَفستو بُکُشی ، وبمونی تو ویرونه جسممو جونمو
من که ویرون نبودم ، عشق تو ویرونم کرد و
حالا میشی کافر به این سلیب ایمونمو
من اونیم که واسه تو رویاهارو میساخت
همونی که به عشقت جر میخورد ، همه داراییشو میداد
من اونیم که واسه دیدنت با مرگ میجنگید
چقدر فراموشکاری ، منو یادت میاد؟
حواست هست؟ به جرم عشق ، به جرم تو، پس بگو کو؟
منو یادت
هنوز نظری ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.