با تو تا قدم زدم، کوچه رنگِ خانه شد
آسمان کران گرفت، عشق بیکرانه شد
با تو چون شبی گذشت، صبح سبز و تازه گشت
شب پُر از ستاره بود، صبح پُر جوانه شد
با تو هرچه رفت خوب، با تو هرچه هست خوب
داستانِ سادهام از تو جاوْدانه شد
از تو گفتم و هنوز مستِ از تو گفتنم
هرچه از تو گفتهام شعرِ عاشقانه شد
«با تو بودن» از تو بود، بی تو بودنم مباد
چون تویی بهانهام، عشق بیبهانه شد!
هنوز نظری ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.