مثل یه سیاره میچرخم دوره خودم
راه ما از هم جدا بود نمیرفتیم به یه سمت
اما تو کشنده بودی مثل یه سم
تو تاریکیه مطلق اومدی مثل تگرگ
فکر میکردم تو یه نوری ته این قصه من
مثل اون درخت پیری که ازش مونده یه برگ
بارون بارونه هوای دلم بدحوری داغونه
چشام بدون اون نمیتونه
خالیه جاش هنوز تو این خونه
توی این بازیه دنیایی تورو باختمت
تو خراب کردی این رویایی که من ساختمش
قایقم بدون تو دست باد افتاده بود
گل که بی گلدون بشه میمیره خشک میشه زود
ماه من عکس تو افتاده رو پنجره ی اتاق من
تو مسیر جاده ی بی سروته تو بهم بگو آخه کجا برم
هنوز نظری ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.