شوقم برای دیدنت
هر روز بی حد می شود
اندازه ی زیبایی ات
از مرزها رد می شود
گاهی حساب عشق تو
از دست من در می رود
انقدر صحبت می کنم
حوصله ات سر می رود
دیدی که آخر اسم من
روی لبت لبخند شد
کار منو که ساختی
دست خودت هم بند شد
اسب غرور جان من با دیدن تو رام شد
این قلب زنجیری درون سینه ام آرام شد
ناب و اصیل و ساده ای
شیرین و شورو دلربا
هر بار با دیدار تو
داد دلم رفته هوا
از پیش من جایی نرو
می افتم از آب و غذا
چشمت برای زندگی
لازم شده مثل هوا
من شهریار عاشقم
تو شهرزاد قصه گو
تا قصه ات آغاز شد
دنیای من شد زیرورو
این پسر خاله منه ها