خندیدچونان با آنهمه ناز افسار دلم دستت دیوانه بتاز
بیمارشدم بیمار تویار لبخند توکافیست دیدار تویار
آتش زدی برجان من دیدی تو حال گریان من
دیوانه جان مستت شدم بردی چونین ایمان من
تو رفتی دل شد دربدر بعد از تو این جان آمد به سر خوشتر کن حال و احوالم را با گوشه ی چَشمت یک نظر
دل من تنگ هست جهان منی تو
همه ی جانم بهار منی تو
شده ام بی صبر قرار منی تو
زدی آتش به خرمن جانم
به که گویم بی تو من نتوانم
میزنه با نبض تو ضربانم
آتش زدی برجان من دیدی تو حال گریان من
دیوانه جان مستت شدم بردی چونین ایمان من
تو رفتی دل شد دربدر بعد از تو این جان آمد
به سر خوشتر کن حال و احوالم را با گوشه ی چَشمت یک نظر
هنوز نظری ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.