ای که اسیرم به خمِ موی تو
روز و شبم گردش ابروی تو
کی دل تو نرم شود سوی من
این دلو من منو دل دلو من منو دل
آتش و آبیم
آب و سرابیم
اوج جوان سالی
پیر و خرابیم
دلبرِ از خود
این همه راضی
با دل عاشق چرا
این همه بازی
کی به وصالت خبرم می کنی
عاشق و دلبسته ترم می کنی
بی تو شوم سیزدهِ شهریار
کز همه عالم به درم می کنی
جان منو جان تو باشددگر
دل نزن
هیچ مهم است برایت اگر
جان من
غمزه اگر کم بکنی
ختم کنم این گله را
جمع کنم از همه جا
دل بی حوصله را
بخت تو را چشم زدم
سنگ دلت می زندم
هنوز نظری ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.