اون نگات که دریای آتیشه
خودشو توی دل من جا کرد
مثه آتیش توی گندم زار
عشق راهِ خودشو پیدا کرد
گفتی برگرد که دست تقدیر
دردو حک کرده رو پیشونیِ عشق
اشک میریختمو میگفتم
این دلِ شکسته ارزونیِ عشق
به شبای دلتنگیم گریه ها بدهکارم
چی بگم ازاین حالی که دارم
لحظه ها رو برگردون به شبی که تونستم
هنوز نظری ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.