وقتی تو چشم تو آهسته خندیدم
فهمیدی تو چشمت دو راهیو دیدم
خواستم نفهمیو چیزی نپرسیدم
اما میدونم که فهمیدی ترسیدم
گفتی که وایسادم دیوار محکم شه
کاری نکردم که فاصلمون کن شه
ندیدی و هر شب چشام برات خیسه
تو خندههامم غم قابل تشخیصه
کی مثل من پای عشق تو وایمیسه
باور نمیکردم که تو نگات گم شه
قشنگ ترین احساس رنگ ترحم شه
میدونم این تلخه این رسم تقدیره
دستای غم هرشب، این شهرو میگیره
این رسم تقدیره
هنوز نظری ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.