درشبی ستاره باران بیقرارم
روی ابری بر تن باد من سوارم
دشتها روشن از مهتاب زیر پایم
کوهها پوشیده از برف در کنارم
میبرد ابر عشق مرا سوی یارم
برتن باد همچو موجی رهسپارم
رهسپارم پرنوایم
میسرایم مینوازم
سوسوی چراغ شهر عشق آن دور
میکشد دل را نگاهش بانور
هرنفس درفکر یارم
هر زمان پرمیگشایم
رقص با ساز و نوایش در هوایم
لحظه ها را با هوایش میسرایم
رهسپارم پرنوایم
میسرایم مینوازم
هنوز نظری ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.