روزگار من تاریک
از غم دوریت ماتم
بی رحمانه من از این عشق
از برای تو گذشتم
هر چه خاطره اس هر چه داشتم
در خیال من جاریست
من که یادم هست هنوزم
گرمای دستانت چه حالیست
هر شب و هر روز کنارت مینشینم
در همان کافه ی دنج و ساکت بی نام
دستان گرمت را در دستم می گیرم
در دل شب های سرد و تاریک رویام
کنارم که باشی نفس می کشم
دل من هنوز گرم یک صحبته
باید قاب بگیرم من این لحظه رو
میدونم که این آخرین فرصته
ترانه سرا: زهرا قندی
هنوز نظری ثبت نشده است؛ اولین نفر باشید.